B R E N G O S E M

Brengosem kur në rrug shoh fëmiun e nji dëshmori që qan,

kërkon bukë për të ngrënë:

e babai i tij i ndjerë për këtë tokë ka rënë...

Zgjatë dorën lëmoshë kërkon me dhimbset ky fëmijë i mjerë,

se askush s"i ndihmon?...

Brengosem kur shoh një nënë me sytë e sajë të përlotur,

që thellë në zemër diçka e mundon:

është biri i saj i zhdukur që ajo kërkon....

Kjo nënë e mjera thotë një fjalë:

"birin tim e pata të vetmin djalë"...

E ajo vazhdon rrugën duke tretur të dijë për birin e vet,

në është i gjallë apo i vdekur"...

Kërkimi i sajë derë më derë vazhdonë por më kot se,

askush si ndihmon....

Brengosem kur shoh nji invalid të luftës,

me gjymtyrë të përgjysmuara;

zgjatë dorën e kërkon,

që fëmijëve të vet nësofër bukë t u dërgonë.....

Gjumtyrët e trupit ia muer gryka e topit,

më dhibset ky njeri i mjerë se kambetur rrugëve,

në mëshirën e Zotit...

Brengosem kur shoh që burgosen çlirimtarët,

prangoset LIRIA vallë,në shekullin XXI;

po vritet DREJTSIA...

Brengosem se neve po na mohohet çlirimi,

brengosem se në LUGINË po barazohet krimi...

Luginë pash atë gjak që u derdh për ty tregomë,

në quhet kjo;LIRI apo ROBËRI....

Brengosem LUGINË BRENGOSEM PËR TY.........: 

11,06.2008 bs